Ideja e lindjes së fëmijëve në hapësirë mund të duket si fantashkencë, por sipas shkencëtarëve ajo po shndërrohet shpejt në një çështje reale dhe urgjente. Në një studim të ri, një grup ekspertësh ndërkombëtarë theksojnë se riprodhimi njerëzor përtej Tokës nuk është më thjesht teorik, por një problem praktik që duhet adresuar menjëherë, sidomos në prag të misioneve afatgjata si ato drejt Marsit.
Autorët paralajmërojnë se dihet shumë pak për ndikimin e mikrogravitetit dhe rrezatimit kozmik mbi fertilitetin mashkullor dhe femëror, zhvillimin e embrioneve dhe shëndetin e foshnjave. Një nga shqetësimet më serioze është se rrezatimi hapësinor mund të shkaktojë anomali zhvillimore aq të rënda sa fëmijët e lindur në hapësirë mund të mos jenë kurrë të përshtatshëm për t’u kthyer në gravitetin e Tokës.
Sipas Dr. Fathi Karouia nga NASA, shëndeti riprodhues nuk mund të mbetet më një “pikë e verbër” në politikat hapësinore dhe nevojitet bashkëpunim ndërkombëtar për të vendosur kufij etikë dhe për të mbrojtur astronautët. Studimi, i publikuar në revistën Reproductive Biomedicine Online, thekson se edhe pse pas mbi 65 vitesh fluturime hapësinore, njohuritë mbi efektet afatgjata në sistemin riprodhues janë shumë të kufizuara.
Të dhënat aktuale sugjerojnë se misionet e shkurtra nuk dëmtojnë ndjeshëm fertilitetin mashkullor, ndërsa te gratë normat e shtatzënisë janë të krahasueshme me ato në Tokë. Megjithatë, misionet drejt Marsit do të përfshinin nivele shumë më të larta rrezatimi, me rreziqe të panjohura për fertilitetin dhe shëndetin e brezave të ardhshëm.
Ekspertët parashikojnë se eksplorimi afatgjatë i hapësirës mund të përfshijë transportin e vezëve, spermës apo embrioneve, duke përdorur teknika si IVF. Ata sugjerojnë se Hëna mund të shërbejë si terreni i parë testues për studime etike mbi riprodhimin, në një epokë ku udhëtimi në hapësirë po kthehet nga fantazi në realitet.
