Një studim i ri ka ofruar provat e para biologjike që shpjegojnë pse disa persona vazhdojnë të përjetojnë humbje ose ndryshim të shijes edhe shumë kohë pasi janë shëruar nga COVID-19.
Shkencëtarët nga Universiteti i Colorado Anschutz dhe dy universitete suedeze analizuan 28 persona që nuk kishin qenë të shtruar në spital gjatë infeksionit, por që raportonin probleme me shijen më shumë se një vit pas COVID-19. Testet treguan se 8 prej tyre kishin rezultate qartësisht anormale në testet e perceptimit të shijes. Gjithashtu, 11 pjesëmarrës raportuan vështirësi në dallimin e shijeve të ëmbël, të hidhur dhe umami, ndërsa shijet e kripura dhe të tharta mbetën kryesisht të paprekura.
Për të kuptuar arsyen biologjike, studiuesit morën biopsi të papilave të shijes nga 20 pjesëmarrës. Analizat zbuluan se disa qeliza receptore kishin nivele më të ulëta të ARN-së mesazhere (mRNA), e cila është e nevojshme për prodhimin e proteinës PLCβ2. Kjo proteinë luan një rol kyç në transmetimin e sinjaleve të shijes për shijet e ëmbla, të hidhura dhe umami. Sipas studiuesve, PLCβ2 funksionon si një “amplifikator molekular” që forcon sinjalin e shijes përpara se ai të dërgohet në tru. Kur nivelet e saj janë më të ulëta, sinjali dobësohet dhe perceptimi i shijes zvogëlohet.
Analizat mikroskopike zbuluan gjithashtu ndryshime strukturore në disa papila të shijes, ku tek disa pacientë u vërejt çrregullim në organizimin e indeve. Kjo sugjeron se humbja e zgjatur e shijes mund të lidhet me kombinimin e ndryshimeve molekulare dhe strukturore.
Edhe pse qelizat e shijes zakonisht rigjenerohen çdo dy deri në katër javë, studimi sugjeron se dëmtimet në mekanizmat e sinjalizimit qelizor mund të zgjasin më gjatë, duke shpjeguar pse disa pacientë përjetojnë probleme të vazhdueshme me shijen pas COVID-19.
