Disa njerëz kanë mutacione të rralla gjenetike që u lejojnë të ndihen plotësisht të çlodhur edhe pas vetëm 3 deri në 6 orë gjumë.
Një studim i ri ka identifikuar një nga këto mutacione, të quajtur SIK3-N783Y, tek një person me këtë tipar. Studiues nga Universiteti i Kalifornisë në San Francisko, të udhëhequr nga neuroshkencëtarja Ying-Hui Fu, e testuan këtë mutacion tek minjtë e modifikuar gjenetikisht dhe zbuluan se ai uli ndjeshëm nevojën e tyre për gjumë. Minjtë me këtë mutacion flinin rreth 31 minuta më pak se normalisht dhe rreth 54 minuta më pak pas mungesës së gjumit.
Megjithëse kjo ulje mund të duket e vogël, është domethënëse duke pasur parasysh që minjtë zakonisht flenë rreth 12 orë në ditë. Efekti më i vogël tek minjtë mund të shpjegohet me ndryshimet midis specieve, pasi minjtë kanë gjumë më të fragmentuar dhe janë të rritur në kushte laboratorike të kontrolluara.
Ky zbulim shtohet në një listë gjithnjë në rritje të faktorëve gjenetikë të lidhur me gjumin e shkurtër. Më parë, shkencëtarët kishin identifikuar katër gjene dhe pesë mutacione të lidhura me këtë tipar. Gjeni i sapoidentifikuar Sik3 ishte lidhur më parë me rregullimin e gjumit dhe ky mutacion i ri e nxjerr atë në pah si një objektiv premtues për përmirësimin e cilësisë së gjumit në popullatën e përgjithshme.
Ata që kanë këtë tipar jo vetëm që funksionojnë mirë me më pak gjumë, por shpesh ndihen më keq nëse flenë më shumë se zakonisht. Shumica e të rriturve kanë nevojë për 7 deri në 9 orë gjumë në natë, dhe mungesa e gjumit lidhet me probleme të shumta shëndetësore, përfshirë problemet me kujtesën dhe rrezikun e sëmundjeve të zemrës.
Shkencëtarët shpresojnë se kuptimi pas këtij tipi gjumi do të ndihmojë në zhvillimin e trajtimeve më të mira për çrregullimet e gjumit. Studimi, i publikuar më 5 maj në PNAS, nënvizon rëndësinë e të dhënave gjenetike në studimin e gjumit dhe sugjeron se Sik3 mund të jetë çelësi për të rritur efikasitetin e gjumit për të gjithë.
