Qentë kanë nisur të zbuten rreth 29,000 vite më parë dhe që nga ajo kohë ato janë bërë me të vërtetë “miqtë më të mirë të njeriut”. Mirëpo deri më tani, arsyet se përse kjo gjë ka ndodhur mbeteshin një mister.
Tashmë, shkencëtarët nga Azabu University në Japoni besojnë se kanë gjetur përgjigjen e kësaj pyetje, pasi kanë zbuluar dy mutacione kryesore të gjeneve të oksitocinës dhe receptorëve të melanokortinës tek qentë. Këto mutacione mund të kenë luajtur rol dhe në zbutjen e tyre, duke ulur stresin dhe duke i bërë qentë më të qetë kur ndërveprojnë me humanët.
“Gjatë zbutjes, qentë përjetonin një përzgjedhje të fortë të aftësive të temperamentit, sjelljes dhe aftësive njohëse. Megjithatë, baza gjenetike e këtyre aftësive nuk është e kuptuar mirë.” shkruajti ekipi në studimin e publikuar në Scientific Reports.
Një grup prej 624 qensh shtëpiakë u ndanë në 2 grupe – grupi i lashtë, që përbëhej nga racat më të ngjashme me ujqërit si Akita dhe Husky Siberian; dhe në grupin e përgjithshëm ku përfshiheshin të gjitha racat e tjera.
Në detyrën e parë, qentë duhet të vendosnin se cili tas kishte ushqim nën të, bazuar në sinjalet e dhëna përmes vështrimit, të treguarit dhe të prekurit. Kjo gjë testoi se sa qentë kuptojnë gjestet humane në komunikim. Rezultatet treguan se nuk kishte një diferencë në performancë midis tyre.
Mirëpo në detyrën e dytë, ku qentë duhet të hapnin një enë për të arritur tek ushqimi, grupi i dytë shikonte vazhdimisht humanët, gjë që prezanton lidhjen sociale me ta. Ndërkohë që qentë nga grupi i lashtë shikuan shumë më pak studiuesit, gjë që tregon se ato janë më pak të lidhur me humanët.
Nga analizat u zbulua se dy mutacionet në receptorët e melanokortinës 2 (MC2R) ishin të lidhur me interpretimin e gjesteve dhe shikimin e zgjatur drejt studiuesve.
