Plani “Luna Ring”, i propozuar nga kompania japoneze Shimizu më shumë se një dekadë më parë, synon ndërtimin e një unaze gjigante me panele diellore përgjatë ekuatorit të Hënës, me gjatësi rreth 11,000 km.
Ideja mori më shumë vëmendje pas katastrofës bërthamore të Fukushimës në vitin 2011, kur Japonia filloi të kërkonte burime alternative energjie. Sipas kompanisë, panelet diellore në hapësirë mund të prodhojnë deri në 20 herë më shumë energji sesa ato në Tokë, sepse në Hënë nuk ka atmosferë, re apo cikël nate që të pengojë rrezet e diellit.
Energjia do të prodhohej nga qelizat diellore në sipërfaqen hënore dhe do të transportohej përmes kabllove drejt anës së Hënës që përballet me Tokën. Aty, ajo do të shndërrohej në rreze mikrovalësh ose lazerësh dhe do të dërgohej drejt Tokës. Stacione të veçanta në Tokë, të quajtura “rectenna”, do ta kapnin këtë energji dhe do ta kthenin përsëri në elektricitet për përdorim në rrjet. Sistemi mund të përdorej gjithashtu për prodhimin e hidrogjenit si burim energjie për transport dhe ruajtje.
Ndërtimi i këtij projekti do të ishte jashtëzakonisht kompleks dhe do të mbështetej kryesisht te robotët, të kontrolluar nga Toka. Këta robotë do të kryenin punë si gërmime, nivelim dhe montim. Materialet do të siguroheshin kryesisht nga vetë Hëna, pasi toka hënore mund të përdoret për të prodhuar beton, qelq dhe madje edhe panele diellore.
Megjithatë, sfida më e madhe mbetet kostoja dhe teknologjia e nevojshme, e cila ende nuk është zhvilluar plotësisht. Projekti mbetet në fazë konceptuale, pa financim apo mbështetje zyrtare, megjithëse përbërësit bazë ekzistojnë dhe studiuesit besojnë se mund të realizohet në të ardhmen.
