Gjatë viteve shkollore që të gjithëve na është dashur të zgjidhim një problem përmes teoremës së Pitagorës, megjithatë zbulimet më të fundit tregojnë se kjo teoremë mund të mos jetë zbuluar për herë të parë nga Pitagora.
Me sa kuptojmë prej një studimi të kryer në vitin 2009, ishin babilonasit e lashtë të cilët përdornin fillimisht teoremën e Pitagorës (që atë kohë nuk quhej kështu). Ekuacioni u emërua pas Pitagorës, një matematikan grek afërsisht 2500 vjet më parë.
Në studim tregohet gjithashtu: “Teorema e Pitagorës është padyshim deklarata më e famshme në matematikë dhe ekuacioni i katërt më i bukur“. Kohët e fundit, doli në dritë se Pitagora nuk zbuloi ekuacionin domethënës: a2 + b2 = c2. Teorema e Pitagorës thotë se në një trekëndësh kënddrejtë, katrori i gjatësisë së hipotenuzës (c) është i barabartë me shumën e katrorëve të dy brinjëve të tjera (a dhe b).
Më herët ishin matematikanët e lashtë babilonas që e kanë prezantuar këtë koncept. Shkencëtarët gjetën një mbishkrim të kohës së Babilonisë të quajtur IM 67118, e cila i paraprin Pitagorës me disa shekuj dhe përdor parimet e teoremës së Pitagorës për të llogaritur gjatësinë e një diagonale brenda një drejtkëndëshi.
Sipas IFL Science, ky mbishkrim vlerësohet të jetë i vitit 1770 p.e.s, shumë kohë përpara se të lindte Pitagora. Pitagora lindi rreth vitit 570 p.e.s, disa shekuj pasi u krijuan këto mbishkrime.
Kur matematikanët deshifruan shenjat duke përdorur sistemin e numërimit të babilonasve, zbuluan se këta matematikanë të lashtë kishin njohuri për teoremën e Pitagorës, së bashku me koncepte të tjera të avancuara matematikore.
