Njerëzit prodhojnë rreth 4.4 miliardë tonë beton çdo vit. Ky proces konsumon rreth 8 miliardë ton rërë (nga 40-50 miliardë tonë të përdorur në vit), gjë që ka çuar pjesërisht në mungesa të materialit ndërtimor në vitet e fundit.
Në të njëjtën kohë, ne gjenerojmë rreth 10 miliardë kilogramë mbetje kafeje të përdorur në vit – dhe një ekip studiuesish nga Universiteti RMIT në Australi kanë zbuluar se kjo mbetje mund të përdoret si një material zëvëndësues, i cili në proporcionet e duhura, jep një lidhje kimike dukshëm më të fortë sesa vetëm rëra.
“Hedhja e mbeturinave organike përbën një sfidë mjedisore pasi lëshon sasi të mëdha të gazeve duke përfshirë metanin dhe dioksidin e karbonit, të cilët kontribuojnë në ndryshimin e klimës,” tha autori kryesor i studimit, Dr Rajeev Roychand i Shkollës së Inxhinierisë së RMIT.
Mbetjet e kafesë nuk mund të përzihen thjesht të papërpunuara me beton standard pasi ato nuk do të lidhen me materialet e tjera për shkak të përmbajtjes së tyre organike, shpjegoi Dr. Roychand. Për të arritur një material sa më të qëndrueshëm, ekipi eksperimentoi dekompozimin e materialeve në 350 dhe 500 gradë C, më pas duke i zëvendësuar ato me rërë në 5, 10, 15 dhe 20 përqind (në vëllim) për përzierjet standarde të betonit.
Ekipi zbuloi se dekompozimi në 350 gradë është temperatura perfekte, duke prodhuar një “rritje 29.3% në rezistencën e betonit të përzier me mbetjet e kafesë“, sipas studimit të ekipit, botuar në Journal of Cleaner Production. “Përveç reduktimit të emetimeve dhe krijimit të një betoni më të fortë, ne po reduktojmë përpunimin e burimeve natyrore si rëra,” tha Dr. Roychand.
“Industria e betonit ka potencialin të kontribuojë në mënyrë të konsiderueshme në rritjen e riciklimit të mbetjeve organike siç është kafeja e përdorur,” shtoi bashkëautori i studimit Dr Shannon Kilmartin-Lynch. “Studimi ynë është në fazat e hershme, por këto gjetje emocionuese ofrojnë një mënyrë inovative për të reduktuar në masë të madhe sasinë e mbetjeve organike që shkojnë në landfill“, ku dekompozimi i tij do të gjeneronte sasi të mëdha metani, një gaz serrë 21 herë më i fuqishëm se dioksidi i karbonit.
