Në burgjet e Maine po zhvillohet një model i ri punësimi që po tërheq vëmendjen kombëtare: punë në distancë për personat e dënuar. Kjo nismë nisi falë zgjerimit të përdorimit të laptopëve me qasje të kufizuar në internet, duke u dhënë të burgosurve mundësi për karrierë përtej punëve tradicionale me pagesë të ulët si kuzhina apo lavanderia.
Preston Thorpe, 32 vjeç, është shembulli më i dukshëm. Pasi u dënua për veprimtari me drogë në moshë të re, ai kaloi vite me pak shpresë për një të ardhme. Por në 2019, pas transferimit në Maine, zbuloi mundësitë e të mësuarit online dhe u përqendrua në programim. Auto-didaktik, ai punoi 15–17 orë në ditë dhe u punësua si inxhinier i lartë softëare, duke fituar një pagë të lartë dhe duke blerë një shtëpi — gjithçka nga qelia.
Punëdhënësi i tij, Glauber Costa nga kompania Turso, fillimisht as nuk e dinte që Thorpe ishte i burgosur; kur e mori vesh, e punësoi sërish pasi verifikimi i së shkuarës doli “më i pastër se i kujtdo”.
Edhe të tjerë po përfitojnë. Darlene George, e dënuar me 40 vjet për vrasjen e bashkëshortit, punon në distancë si koordinatore programi për një kompani shëndetësore, duke ndjerë se po kontribuon realisht në shoqëri. Ajo thekson mbështetjen e stafit dhe të bashkëvuajtësve, të cilët shpresojnë të ndjekin shembullin e saj.
Drejtuesit e sistemit, si Komisioneri Randall Liberty, e shohin programin si një mënyrë për të rritur shpresën dhe rendin. Aktualisht rreth 800 të burgosur kanë akses në internet, ndërsa incidentet ndaj stafit kanë rënë ndjeshëm, nga 87 në vitin 2017 në vetëm 7 vitin e fundit. Të ardhurat e të burgosurve përdoren për detyrime ligjore, por gjithashtu mund të kursehen ose t’u dërgohen familjarëve.
Maine është bërë shembull për shtetet e tjera, duke treguar se punësimi në distancë jo vetëm u jep të dënuarve aftësi dhe të ardhura, por përmirëson sigurinë dhe klimën e përgjithshme në burg, duke i ndihmuar në tranzicionin drejt shoqërisë.
